TEORIJSKO PRAKTIČNI ASPEKTI INDICIJALNIH DOKAZA I DOKAZIVANJA

Abstract

Indicijalni dokazi su činjenice koje ne pružaju direktan dokaz o nekoj činjenici, već se iz njih zaključuje o određenoj činjenici na osnovu okolnosti, logike i drugih posrednih činjenica. Ovi dokazi često igraju ključnu ulogu u procesu otrkivanja, razjašnjavanja, dokazivanja krivičnog djela, učinioca, a posebno onda, kada nema direktnih dokaza.

Dokazivanje indicijama je proces u kome nadležni organi, a n a kraju sud, donosi krajnji zaključak/sudsku odluku na osnovu takvih posrednih dokaza, indicija. Taj proces karakteriše visoki stepen logičnog zakključivanja, u kontekstu slobodnog sudskoj odlučivanja. Da bi se donijela osuđujuća presuda zaključak suda mora bit „izvan razumne sumnje” gdje raspoložive indicije ukazuju nedvosmisleno na krivicu lica, ne ostavljajući nikakv prostor za drugačiju racionalnu odluku.

 U radu će se analizirati suština indicijalnog dokaza, a onda i dokazivanja indicijama, kao svojevsnog sistema kohezije indicijalnih činjenica na bazi njihove tijesne povezanosti, logičnog kauzaliteta. U tom kontekstu prezentiraće se više krivičnih slučajeva, gdje je dokazivanje indicijama imalo ključnu ulogu u donošenju osuđujuće/oslobađajuće presude.